کاش

چقدر دلم گرفته
به اندازه ی همه ی اون سال ها
به اندازه همه اون عصرهایی میرفتم صندلی آخر اتوبوس مینشستم و سرمو به شیشه تکیه میدادم و به آسمون نگاه میکردم
سرم درد میکنه
چقدر توی مغزم با خودم حرف زدم
حرفایی که هیچ وقت قرار نیست به کسی بگم
کاش یکی رو داشتم باهاش همونجور حرف میزدم که با خودم حرف میزنم
حال دلم یه جوری بده که انگار قلبم میخواد از توی سینه کنده بشه
نمیدونم چرا
نمیدونم چجوری خودمو آروم کنم
انگار نه انگار سال ها از اون حال و هوا گذشته
دلم میخواد گریه کنم.گله کنم.هق هق بزنم.برم یه جایی که هیشکی نباشه و از عمق دلم فریاد بزنم
اما نمیخوام کسی بشنوه
حتی خدا
که یه وقت فکرنکنه دارم ناشکری میکنم
نه
فقط دلم زیادی پر شده و اضافه ش میخواد از چشمام سرریز بشه
ای کاش دنیا یه جور دیگه بود
خستم