ستارالعیوب

داشتم سریال یاور رو میدیدم

برام جالب بود که پدربزرگ خانواده مثل کوه پشت تک تک اعضا خانواده بود و خرابکاری هاشون رو جمع و جور میکرد

گفتم کاش آدم یکیو داشت که پشت سرش اشتباهات و خرابکاری هاش رو جمع کنه و درست کنه

یهو انگار یه حسی بهم گفت داره

یهو یه جوری شدم

انگار یه چیزی بهم میگفت یادت رفته بارها و بارها توی زندگیت وقتایی که یه جایی اشتباه میکردی و به التماس میوفتادی که خدایا خودت درستش کن،خدایا یه کاری کن آبروم حفظ بشه،یه کاری کن خراب نشه و ... و همیشه خدایی پشتت بود که اشتباهاتت رو درست میکرد یا از چشم بقیه میپوشوند

و اینجا بود که انگار اسم ستارالعیوب و غافرالذنوب خدا رو جور دیگه ای حس کردم و با خودم گفتم گاهی چه تلنگرای خوبی یهویی به ذهن آدم میرسه

آشیانه سیمرغ...