می توان سوخت اگر امر بفرماید عشق

سحرگاه پنجشنبه 6 بهمن ماه سال 90
ساعت 4 و 30 دقیقه بامداد
با اعلام وضعیت اسکرمبل دو خلبان جوان و قهار نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در بوشهر قدم بر رکاب هواپیمای اف-14 به شماره 6062 گذاشتند و در اغوش آسمان جای گرفتند...
اما فقط 3 دقیقه پس از برخواستن از خاک در یک پرواز عملیاتی بالای جزیره شیف منهدم و به شهادت رسیدند
گلبرگ های باقی مانده پیکرهای پاکشان با احترام و شکوه خاص اما غریبانه و بی صدا در تهران و اصفهان تشییع و به خاک سپرده شد.
یادمان باشد در عین جوانی و آرزوهای جوانی رفتند تا ما با اقتدار بمانیم...فرود نیامدند تا نام ایران برای همیشه سربلند بماند
مثل الگوهایشان بی ادعا و بی الایش آسمانی شدند.
خداوند لاله های پرپر باغ جسمشان را برای خود خرید و با آبیه زلال خلیج همیشه فارس غسل داد و بستر دریا را آرامگاه ابدیشان قرار داد...
پنجمین سالروز پرکشیدن دو قهرمان گمنام ایرانی فرارسید
6 بهمن ماه 1390
سرهنگ دوم خلبان شهید علیرضا کریمایی و سرگرد خلبان شهید مصطفی فصیحی
بی آنکه بعد از اعلام اسکرمبل لحظه ای تعلل کنند ...
بی آنکه لحظه ای به فرزندانشان و آغوش پرمهری که از آن ها خواهند گرفت فکر کنند ...
پا در رکاب تامکت 6062 گذاشتند و جایگاهشان برای همیشه آسمان شد

به یاد شهدای خلبان
به یاد گمنامان این سرزمین
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

مزار مطهر شهید کریمایی واقع در بهشت زهرا(س) تهران،خیابان لاله 6 ، قطعه شهدای خلبان نیروی هوایی ارتش می باشد
و مزار مطهر شهید فصیحی در گلزار شهدای اصفهان می باشد

قسم به اون بدن که چیدنش روی حصیر
به غیر زیبایی نمی بینم تو این مسیر